donderdag 20 december 2007

Filmjaarlijst 2007

Ik ben niet zo iemand die geniet van lijstjes maken. Veel te moeilijk en altijd te weinig informatie. Of net die ene film nog niet gezien. Waar ik wel van hou is lijstjes lezen. Niet zo zeer jaarlijstjes, maar alltime film, novels of albums. Dit alles meer als advies voor persoonlijke educatie natuurlijk.
Wat ik niet kan ontkennen is dat jaarlijks een lijstje van films bijhouden leuk is om op terug te kijken. Wellicht is het ook leuk om te lezen. Beschuldigt u mij alstublieft niet van afwezigen, want ik pink het menige traantje weg bij het gemis van een potentieel goede film.
Vergeet niet, dit zijn alleen de films die volgens Imdb in 2007 zijn uitgebracht: ik hou niet van smokkelen, noch onthoud ik wanneer sommige films eindelijk de Nederlandse bioscopen halen.


1. Sunshine Het gedachtengoed van 2001: A Space Odyssey leeft voort in Sunshine (en vorig jaar in The Fountain). De schoonheid van deze film komt niet direct naar voren in het verhaal, hoewel dat ook zijn ironie en symboliek heeft. Danny Boyles visie op de mensheid glanst in de kleine momenten, zoals het geheime streven van enkele bemanningsleden om de stervende zon in zijn volle glorie te aanschouwen. Deze dromerige toon slaat misschien om tegen het einde, maar laten we niet vergeten dat dit toch deels een eerbetoon aan 2001 is, waarin dat ook herhaaldelijk gebeurt. De wraak van Icarus die op de bemanning neerdaalt is ook niet zonder zijn symboliek en resulteert in een geweldig intens einde. Bedenk u wel, Sunshine dient gevoelt te worden en in die zin is een korte motivering al gedoemt om te falen. Toch: wie Sunshine onder zijn huid laat kruipen zal niet teleurgesteld zijn!


2. Ratatouille Het gaat ondertussen al een dik decennia slecht met Disney: Teveel zakenmensen aan het roer en te weinig creatief talent. Gelukkig is daar verandering in gekomen. Met Pixar aan het roer heeft Disney weer hoop. Ratatouille is tijdens deze wisseling van macht uitgebracht. De marketing had dan ook geen interesse in dit meesterwerk. Het verhaal laat zich niet interessant beschrijven en daar zien we dan ook geheel van af. Wel is te zeggen dat animatie met Ratatouille weer zijn soul heeft gevonden. Het ging niet alleen om mooie plaatjes of grappige karakters, maar ook nog om een goed verhaal en een goedgemaakte film. De meeste animatiefilms houden op bij een bepaald punt waar alles op het eerste gezicht goed is afgelopen. De oplettende kijker kan dan nog allerlei psychologische conflicten en relaties herkennen die vrolijk genegeerd worden. Hoe zit het namelijk met de relatie poppenspeler en pop als alleen de pop erkenning krijgt? Ratatouille gaat hier dan ook echt op in. De geweldige sfeer, de ingenieuze camerastandpunten én een opleving van non-naratieve animatie als visualisatie van de reukzin, maken Ratatouille tot de beste animatiefilm van dit jaar.


3. Zodiac Na een aantal films met zeer goede ambiance die maar net niet het predikaat haalden is dit David Fincher's eerste meesterwerk. Naast een authentieke 70's sfeer en een portret van een bezeten man is dit ook een van de weinige films die een onderzoek aanpakt zoals het werkelijk verliep. Dat wil juist niet zeggen dat de film geheel de feitelijke werkelijkheid van het Zodiac-onderzoek volgt, maar dat alle dode sporen en gedachtenkronkels even verwarrend op het scherm worden gebracht als ze zouden voorkomen aan de onderzoeker. Een andere filmmaker had die zeer waarschijnlijk weggeknipt om zijn film zo spannend mogelijk te maken. Maar spanning is niet direct waar het verhaal om gaat. Het gaat om bezeten een mysterieuze serie moorden volgen en je vastklapen aan elk vergezocht stukje bewijs, met het volle besef dat je uiteindelijk nooit zekerheid zult hebben. In die zin is Zodiac uniek en daarom zal hij de geschiedenis in gaan.


4. Sicko Sinds Farenheit 911 begint Michael Moore in herhaling te vallen. Buiten Amerika is ieder weldenkend mens er ondertussen wel van overtuigd wat voor een addergebroed George W. is. Tijd voor een ander maatschappelijk probleem in Amerika om in de schijnwerpers te zetten. Keus genoeg, maar lof voor Moore om de minder sensationalistische keuze: de gezondheidszorg. Die is immers particulier daar, net zoals in Nederland sinds kort. Alleen, in Amerika is er nooit staatszorg geweest, uit angst voor 'rode praktijken'. Al vanaf Nixon is het daar particulier. Toen hem gevraagd werd of het goed was dat een paar grote gezondheidszorgbedrijven de Amerikaanse bevolking zo min mogelijk gingen uitkeren antwoorde hij goedkeurend "Fine, fine!". Sicko is Moore op zijn meest humanitair, zonder de zinloze provocatiestunts uit zijn vroege carriëre.


5. Superbad Goede komedies maken is een uiterst delicate kunst. Ervaring is het magische woord en parodie lijdt meestal tot wanproducten. Buiten het indiecircuit is er de afgelopen jaren erbarmelijk weinig grappigs gebeurd, maar Superbad lijkt de belofte van een soort komedierenaissance. De karakters van Superbad zijn geen karikaturen van zichzelf en de humor komt vooral voort uit de samengang van een grappige situaties en de hoofdpersonen. Schrijver en Freaks & Geeks allumni Seth Rogen schrijft duidelijk uit ervaring, hij heeft zelfs een van de hoofdpersonen naar zichzelf vernoemd. Wat ook bijdraagt is de afwezigheid van al te bekende komedianten als Will Ferrell. De meeste castleden komen uit Rogens stoner vriendenclub en/of zijn ex-werknemers van producer Judd Apatow. Superbad, de eerste niet pretentieuze, niet parodierende werkelijk grappige films sinds vele jaren.


6. Planet Terror Van het Grindhouse tweeluik was Planet Terror overduidelijk de beste. Tarantino deed met Death Proof te erg zijn best om authentiek slecht te zijn terwijl Rodriguez juist een publieksvriendelijke en extreem plezierige splatter presenteerde. Ongegeneerde actie, seks en veel, veel gore. Maar dan op een manier waardoor het allemaal plezierig is om naar te kijken, in tegenstelling tot de legio Italiaanse splatters die Planet Terror tot zijn inspiratie rekent. Bruce Willis dient zich met armen en voeten aan Rodriguez vast te klampen want alleen in zijn films lijkt hij over enig talent te beschikken. Wat verder nog te zeggen? Zombies, louge gemuteerde soldaten, een vrouw met een machinegeweer ende granaatwerper als been. Ik ben overtuigt, u ook?

7. Hairspray John Waters originele Hairspray was leuk, maar als vooraanstaande bad taste-homo kon hij natuurlijk geen nee zeggen tegen een Broadway musical van zijn nog meest beleefde kindje. In broadway werd Waters verhaal gekoppeld aan een serie toepasselijke liedjes en toen dat een groot succes was volgde een remake. Een zeer geslaagde remake die, als ik eerlijk ben, op vrijwel alle vlakken beter is. John Travolta als dikke vrouw is misschien net de abstractie die het toch een Waters product maakt. Wees gewaarschuwd, 'Good Morning Baltimore' verlaat uw hoofd niet gemakkelijk.

8. Stardust Deze charmante understated sprookjeskomedie zou aanvankelijk worden geregisseerd door Terry Gilliam. Helaas heeft de beste man weinig geluk met sprookjeskomedies, dus paste hij. Misschien maar goed ook, want anders had hij zijn niche niet gevonden in iets als Tideland en was Stardust waarschijnlijk niet zo luchtig maar toch oprecht geweest. Claire Danes heeft ook weer voor het eerst sinds My So-Called Life weer een opvallende rol, als letterlijke ster.

9. Zoo Juist niet boeiend vanwege het onderwerp, namelijk mannen die seks hebben met paarden, maar vanwege de uitvoering. Totaal geen sensatielust. Wat de heren vertellen over hun angsten en de speciale relatie die ze allemaal menen te hebben is bijzaak. Ze komen nauwelijks in beeld en het had net zo goed een radioprogramma kunnen zijn. De sfeerbeelden die de documentairemakers neerzetten als poetische ondersteuning geeft de documentaire zijn plaats in deze lijst. Dit soort dingen zijn erg zeldzaam in documentaires, maar op zo'n manier wil ik het graag vaker zien. Wat voor cameraschuwe mensen kunnen nog meer gebruikt worden als excuus voor een visueel prachtige documentaire?

10. Spider-Man 3/Pirates 3
Hoewel ik niet kan kiezen tussen deze twee blockbusters heb ik me bij beide prima vermaakt. En dat kwam geenszins door de actie. Deze series zijn met veel zorg en enthousiasme gemaakt en meer dan de formulefilms waarvoor veel mensen ze afschrijven. Na deze derde delen geen garanties voor de toekomst, want de beide regisseurs hebben bedankt voor eventuele verdere vervolgen.


Speciale nominaties
Slechtste uitvoering van een potentieel leuke film: I Know Who Killed Me Complexe plotlijnen worden al snel warrig als er geen ervaren regisseur aan te pas komt. Lindsay Lohan in de hoofdrol lijkt nog een van de sterkere punten van de film (Lohan deed het ook verrassend goed in Georgia Rule), die verder vooral overloopt van ongeïnspireerde en overduidelijke kleursymboliek en teveel plottwists. Voor de bezitters van de dvd: het alternatieve einde maakt de film vele malen beter, hoewel nog altijd amateuristisch en onervaren gefabriceerd.
Beste tie-in short: Hotel Chevalier
Beste non-theatrical docu: Nazi Pop Twins De Amerikaanse fascistische poptweeling wordt geheel gestuurd door een manipulerende moeder. De filmmaker gaat de strijd aan, een zeldzame gebeurtenis in het documentairegenre.
Beste geanimeerde tv-pilot: Superjail Net zoals bij Korgoth of Barbaria is het een grove schande dat deze pilot niet direct door wordt ontwikkeld tot serie. Beide zouden eigenzinnige animatie terug op de buis brengen. Van Superjail is het onduidelijk of dat nu wel of niet gebeurt, laten we hopen van wel.
Niet eens zo slechte Disney live-action: Bridge to Terabithia
Meest tegenvallende feature docu: Earth Helaas alleen een samenvatting van de sensationele momenten uit de geweldige serie Planet Earth, waardoor het evenwicht tussen interessante informatie en prachtige beelden verdwenen is. En de ecologische boodschap ligt er wel érg dik op, veel te manipulatief voor mijn smaak.
Grootste wanproduct: Epic Movie
Nog niet gezien maar wel benieuwd:
The Darjeeling Limited, No Country For Old Men, I'm Not There, Enchanted, Control, There Will Be Blood, My Name Is Bruce, Sweeney Todd

1 opmerking:

Chris Stapper zei

Ha Tom!

Ik heb je lijst met veel plezier gelezen, leuk om gewoon impressies te lezen van iemand die net zo als ik naar films kijkt.

Ik had de meesten nog niet gezien, wel enkele op pc, de anderen ben ik nu aan het downloaden (ook epic movie, ik ben benieuwd of ik ga lachen).

Bedankt voor het delen van je mening :)

Chris